|
Τα
νέα μας
|
![]() |
|
ΠΡΟΣ
1 -
ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ - ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Στο πρόσφατα ψηφισθέντα Νόμο 2892 (ΦΕΚ 46 9/3/2001) και στο άρθρο 5 παρ. 14 συμπεριελήφθη ρύθμιση που αφορά την φορολόγηση των αμοιβών εφημέρευσης που λαμβάνουν οι Νοσοκομειακοί Γιατροί και που θεωρείτε ως απάντηση στο πάγιο αίτημα της ΟΕΝΓΕ για ενιαία φορολόγηση των εφημεριών με σταθερό συντελεστή όπως ισχύει για όλους τους άλλους Δ.Υ και όπως είχε ρητά συμφωνηθεί στις συζητήσεις για την εφαρμογή του Ε.Ι.Μ που ψηφίστηκε με τον Νόμο 2606/98. Η ψηφισθείσα ρύθμιση πέραν του ότι δεν απαντά στο αίτημα των Νοσοκομειακών Γιατρών και στην στοιχειώδη υποχρέωση ισονομίας που απαιτεί η ενιαία αντιμετώπιση των Δημοσίων Υπαλλήλων, με την διατύπωση που έχει στον συγκεκριμένο νόμο θα δημιουργήσει προβλήματα ερμηνειών που η πικρή εμπειρία του παρελθόντος εγγυάται την επί πλέον επιβάρυνση των παρακρατήσεων, αντί της επιδιωκόμενης ,υποτίθεται, μερικής άρσης της μέχρι σήμερα αδικίας. Συγκεκριμένα η διατύπωση ότι "….. για ποσό που αντιστοιχεί αθροιστικά (;) σε 2 ημέρες ενεργού εφημερίας, 2 ημέρες μικτής εφημερίας και 2 ημέρες εφημερίας ετοιμότητας κατά μήνα ο φόρος υπολογίζεται και παρακρατείται με βάση την κλίμακα του άρθρου 9 όταν οι αμοιβές αυτές συνεντέλλονται σε μισθοδοτική κατάσταση με τις άλλες αποδοχές του δικαιούχου ή με βάση τον συντελεστή της περίπτωσης γ όταν αυτές εντέλλονται με χωριστή κατάσταση" οδηγεί εύκολα στην παρανόηση ότι ανεξαρτήτως εάν πραγματοποιούνται ή όχι εφημερίες και των τριών κατηγοριών το ποσόν που θα αφαιρείται από την συνολική αμοιβή των εφημεριών θα είναι το άθροισμα των αμοιβών που αντιστοιχεί σ' αυτές τις 3 κατηγορίες. Επειδή η ως άνω ρύθμιση εάν εφαρμοσθεί με τις "γνωστές" αγκυλώσεις ερμηνείας θα είναι πρόκληση και εξάντληση κάθε καλής διάθεσης και επειδή η ως άνω νομοθετική ρύθμιση δεν έλυσε και το πρόβλημα της φορολόγησης του επιδόματος εφημερίας των Δ/ντών της Α Ζώνης ζητούμε στην ερμηνευτική εγκύκλιο που θα εκδοθεί για την εφαρμογή του νόμου να αναγράφεται:
Πάντως θέλουμε να σας γνωρίσουμε ότι η ως άνω ρύθμιση είναι σε πλήρη αντίθεση με όσες προσπάθειες καταβάλλουμε για ορθολογισμό των προγραμμάτων εφημέρευσης μια και "καταφέρνει", σε αντίθεση με την αρχική βούληση του νομοθέτη να φορολογούνται οι 2 πρώτες εφημερίες με τον γενικό δείκτη, να φορολογεί τις 6 (!!!) πρώτες. Αυτό σημαίνει ότι για να μεταπέσουμε στην "ευνοϊκή φορολόγηση" του 20% θα πρέπει να πραγματοποιήσουμε η μία μόνο κατηγορία εφημεριών ή να εφημερεύσουμε πάνω από 7 εφημερίες όλων των κατηγοριών το μήνα γεγονός αναντίστοιχο με τις ανάγκες των Νοσοκομείων ιδίως στις μεγάλες πόλεις. Επίσης εξακολουθούμε να μην κατανοούμε την λογική με την οποία ερμηνεύεται η φορολόγηση των εφημεριών δηλ. αν η διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 57 του Νόμου 2238/94 επιβάλλει την ένταξη των 2 πρώτων εφημεριών στον γενικό φορολογικό συντελεστή και τις υπόλοιπες στον γενικό φορολογικό συντελεστή του 20% (σύμφωνα και με τις τροποποιήσεις των Νόμων 2703/99 παρ. 20 και 2892/01 παρ. 14 .άρθρο 5) οι υπηρεσίες σας ερμηνεύοντας (;) τις διατάξεις κατατάσσουν μέχρι σήμερα τις μεν ενεργείς εφημερίες στην ως άνω διάταξη ενώ τις μικτές εφημερίες και εφημερίες ετοιμότητας που υπολογίζονται ως ποσοστό της ενεργού (70% και 40% αντιστοίχως) τις αθροίζει και αυτές διαμορφώνοντας ένα καθεστώς στρέβλωσης που βλάπτει την έννοια της χρηστής Διοίκησης και συμβάλλει και στην στρέβλωση των προγραμμάτων. Διότι είναι εύλογο για τον κάθε λογικό άνθρωπο οι γιατροί να θέλουν να πραγματοποιούν μόνο ένα είδος εφημερίας ενώ το σύστημα έχει ανάγκη και από τα τρία . Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται στην πράξη ότι η "αγκύλωση" των υπηρεσιών σας οδηγούν σε πλασματικές καταγραφές ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ της βούλησης των Νοσοκομειακών Γιατρών. Θέλουμε να τονίσουμε ότι το αίτημα μας για φορολόγηση ΟΛΩΝ των εφημεριών με σταθερό συντελεστή όπως υπολογίζονται για ΟΛΟΥΣ του άλλους Δημοσίους Υπαλλήλους παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε και θα εξακολουθήσουμε να το διεκδικούμε με κάθε τρόπο. Εδώ θέλουμε επίσης να σας υπενθυμίσουμε ότι δεν εφαρμόζετε την απόφαση του ΣτΕ που δικαίωσε τελεσίδικα του Νοσοκομειακούς Γιατρούς για την μη καταβολή της αύξησης που έδωσε η τότε Κυβέρνηση (Ιούνιος 1992) στους υπόλοιπους Δ.Υ και που ο σημερινός Υπουργός Υγείας ως Υπουργός Οικονομικών ανεγνώρισε και διόρθωσε τον Μάιο του 1996 και η οφειλή για την περίοδος Ιούνιος 92 - Μάιος 96κατέστη επίδικος και αντικείμενο προσφυγής στο ΣτΕ που εξέδωσε και την γνωστή σε σας απόφαση. Παρόλο που εμείς προσφύγαμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και θα εξαντλήσουμε όλα τα δικονομικά μέσα για την εκτέλεση της απόφασης αυτής σημειώνουμε την αναντιστοιχία λόγων και έργων της πολιτείας απέναντι στους Νοσοκομειακούς Γιατρούς που καθιστούν τις σχέσεις τους με την πολιτεία δύσκολες μια και οι ανακολουθίες και οι στρεβλές ερμηνείες υπονομεύουν και δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για ευθεία και με εμπιστοσύνη συνεννόηση για τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την Υγεία, παρόλα όσα κάθε φορά διατυμπανίζει η εκάστοτε εξουσία και στην προκειμένη περίπτωση η συγκεκριμένη Κυβέρνηση.
ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Γ ΤΗΣ ΟΕΝΓΕ
|