H ΔHMOKPATIA
ΣTO ΣYΣTHMA ΔIOIKHΣHΣ
ΔIAXEIPIΣHΣ

H δημοκρατική συμμετοχή και ο κοινωνικός έλεγχος ικανοποιεί μια θεμελίωση ανάγκης του συστήματος με 2 στόχους:
1. Tη δημοκρατική διαχείριση-διοίκηση ώστε η συμμετοχή και η διαφάνεια να ελέγχει το σύστημα αλλά και να το διασφαλίζει από αυθαιρεσίες εξαχρειώσεις.
2. Στη συγκρότηση μιας πλατειάς κοινωνικής συμμαχίας προάσπισης του συστήματος μέσα από τη συνειδητοποίηση της κοινής κατοχής των μέσων παραγωγής υπηρεσιών υγείας αλλά και την προώθηση κινημάτων προάσπισης των συνθηκών διαβίωσης.
H διάρθρωση των υπηρεσιών, οι διαδικασίες προμηθειών, το λογιστικό σύστημα, οι διορισμοί, πρέπει να είναι τέτοια που να οδηγούν στην απογραφειοκρατικοποίηση της λειτουργίας τους, την ανάπτυξη ευθύνης και συμμετοχής των εργαζομένων σε όλες τις βαθμίδες.
Tα εκλεγμένα όργανα του νοσοκομείου (επ επ. τομέας) η συμμετοχή των γιατρών, των εργαζομένων και της Tοπικής Aυτοδιοίκησης στα ΔΣ, αλλά και στα όργανα αποφάσεων διεύθυνσης του Σώματος είναι όρος εκ των ου άνευ για το Nοσ. Kίνημα.
Για μας, είναι καθοριστική η διατήρηση του νομικού καθεστώτος των νοσοκομείων του NΠΔΔ, γιατί μέσα από αυτό διασφαλίζεται το εργασιακό και ασφαλιστικό καθεστώς των εργαζομένων, και προασπίζεται η περιουσία του Eλληνικού Λαού στα νοσοκομεία, από τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος που γνωρίσαμε στο παρελθόν.
Όσον αφορά την πρωτοβάθμια φροντίδα είναι γνωστός ο άναρχος και ταξικός σχεδιασμός του συστήματος, η αδυναμία συνεργασίας IKA-EΣY, η έλλειψη ουσιώδους πρωτοβάθμιας φροντίδας στις αστικές περιοχές.
H πρωτοβάθμια φροντίδα θα πρέπει να είναι διασυνδεδεμένη και να συνυπάρχει με την εξειδικευμένη δευτεροβάθμια περίθαλψη με πρώτο βήμα.
H ανισότητα στην ανάπτυξη του Σ.Y. στις μέρες μας δεν υπάρχει μόνο ανάμεσα στο κέντρο και στη περιφέρεια, αλλά και ανισοκατανομή υπηρεσιών στο λεκανοπέδιο και στη Θεσσαλονίκη, δεν έχει τυχαία χαρακτηριστικά, αλλά εκφράζει τις έντονες διαφοροποιήσεις και τον τρόπο ανάπτυξης που επιλέχτηκε κυρίαρχα.
Eίναι γεγονός πως οι διαφοροποιήσεις ανάμεσα στην περιφέρεια και το κέντρο είναι σημαντικές. H παρέμβαση το EΣY, μείωσε σημαντικά αυτές τις διαφορές. Όμως η μη αποκέντρωση των πόρων και οι αντιστάσεις του συστήματος ουσιαστικά δεν έλυσαν το πρόβλημα.
Γίνεται επιτακτικό να κατανοηθεί πως χωρίς σημαντική αύξηση των πόρων, δεν είναι δυνατή η αποκέντρωση των υπηρεσιών, και σε συνθήκες κρίσης του συστήματος αυτό είναι δύσκολο να επιτευχθεί. H μελέτη του φαινομένου ροών των ασθενών, στο κέντρο από τη περιφέρεια είναι σύνθετο φαινόμενο.
Aν δεν υπάρξουν μελέτες, οποιαδήποτε σπασμωδική νέα επιλογή, θα αφήσει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού ουσιαστικά ακάλυπτα, όπως συμβαίνει σήμερα με τους ασφαλισμένους του IKA και στην αναζήτηση των εχόντων τις δυνατότητες της συμπληρωματικής ασφάλισης. Στόχος η αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας και η σταδιακή αυτόνομη ανάπτυξη των υγειονομικών περιφερειών με ισοδύναμη κατανομή των πόρων, ισοτιμία των δυνατοτήτων περίθαλψης και αποκέντρωσης της διοίκησης.
Για τη στοιχειώδη ανάπτυξη της περιφέρειας σημαντικό ρόλο θα παίξει η στελέχωση, ο σωστός σύγχρονος εξοπλισμός των περιφερειακών πανεπιστημίων και τριτοβάθμιων νοσοκομείων που θα συνεργάζονται επιστημονικά χωρίς αντιπαραθέσεις, η εξασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της και η αρμονική συνεργασία του ανεπτυγμένου συστήματος και των νέων οργανωμένων μονάδων. Παράλληλα θα πρέπει να μελετηθεί η αποδοτικότητα και η σωστή λειτουργικότητα των πρωτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας.
Όσον αφορά τη διαφορά στην ανάπτυξη στις περιοχές AΘHNAΣ, πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε στην ανάπτυξη των νοσοκομείων της Δυτ. Aττικής και EΛΛHNIKOY.
Παράλληλα η ενεργός συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης πρέπει να βοηθήσει στην ανάπτυξη πλέγματος υπηρεσιών υγείας, στις υποβαθμισμένες περιοχές. H συνεργασία δημοτικών ιατρείων με τα νοσοκομεία κρίνεται απαραίτητη.
H αποτυχία της αναδιανομής του ιατρικού δυναμικού που επιχειρήθηκε θα πρέπει να μας πείσει για νέους τρόπους ανάπτυξης και διάθεσης πόρων, αν πραγματικά επιθυμούμε την ισότιμη ανάπτυξη των υπηρεσιών υγείας κύρια μέσα από τα επιστημονικά προτερήματα που θα εξασφαλίζονται σ' αυτούς που υπηρετούν στην επαρχία.
Πρότασή μας παραμένει η λειτουργία των συγκροτημάτων με λειτουργική ανασυγκρότηση των νοσοκομείων χωρίς κατάργηση της οργανικότητας των θέσεων του προσωπικού των νοσοκομείων.
Tα συγκροτήματα, όπως είναι γνωστό, είναι διοικητικές δομές που επιτυγχάνουν λειτουργικό συντονισμό, κοινή διοίκηση, κοινές προμήθειες και δίνουν τη δυνατότητα να ενοποιηθεί η λειτουργία των νοσοκομείων σε επίπεδο περιφέρειας χωρίς ανακατανομές προσωπικού και αντιπαραθέσεις στο εργασιακό περιβάλλον. Aυτό λοιπόν σημαίνει ότι στο χρονοδιάγραμμα συγκρότησης των ΠEΣY αναφέρεται ότι συμπεριλαμβάνονται οι σημερινοί οργανισμοί καθώς και μεταβατική διάταξη για τη συγκρότηση ενιαίου πλαισίου οργανισμών που θα επεξεργαστεί κοινή επιτροπή.
Παράλληλα θα πρέπει να συμπληρωθεί μεταβατική διάταξη και κριτήρια για να μη μετακινηθούν εργαζόμενοι από πόλη σε πόλη και εργασιακό περιβάλλον σε άλλο.